Wyniki 2009

Andrychów, 27 marca 2009 roku, Międzynarodowy Dzień Teatru.

Kolejny Odeon za nami. W ciągu dwóch dni obejrzeliśmy czternaście festiwalowych prezentacji. Aktorów, jurorów, publiczność i zaproszonych gości powitał Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku - Łukasz Dziedzic - podsumowując tegoroczne spektakle stwierdzeniem, że kryzys ominął teatr w Polsce.

Na spotkanie przybyli Przewodniczący Rady Powiatu Wadowickiego - Zbigniew Mieszczak i Jan Pietras - Burmistrz Andrychowa.

Gmina Andrychów oraz Starostwo Powiatowe w Wadowicach ufundowały nagrody dla zwycięzców tegorocznego ODEONU.

Pomogli również sponsorzy :

Sponsorzy

Jury w składzie :

Izabela Drobotowicz Orkisz - aktorka, Teatr HAGIOGRAF - Kraków
Michał Mizera - teatrolog
Lech Walicki - aktor - Teatr Groteska - Kraków

po obejrzeniu 14 spektakli postanowiło przyznać dwa wyróżnienia . Otrzymały je :

Grupa teatralno-happenerska Próg z Wadowic za spektakl "Ona" w reżyserii Bartosza Nowakowskiego

Teatr Preventorium z Będzina za spektakl "Niespodzianka" wg Karola Huberta Rostworowskiego w reżyserii Andrzeja Ciszewskiego.

Wyróżnienia miały charakter honorowy.

Jury postanowiło przyznać :

I nagroda - Teatr Puk Puk ze Świdnika za spektakl "Nasza klasa" w reżyserii Katarzyny Marjasiewicz i Zespołu

Grand Prix XVI Ogólnopolskiego Otwartego Festiwalu Teatrów Amatorskich otrzymał Teatr Krzyk z Maszewa za spektakl "Wydech" w reżyserii Marka Kościółka.

Niestety - Teatr Krzyk nie mógł być obecny podczas wręczania nagród ... ale pewnie gdyby był - jego aktorzy byliby conajmniej tak wniebowzięci jak na poniższej fotce :) dziękując za przyznane im Grand Prix

Jedno jest pewne. "Krzyk" przyjechał do nas i wyjechał, zostawiając po sobie wyraźny ślad !

Forum Młodych ...

uznało, że nagrodę gospodarzy otrzyma również Teatr Krzyk z Maszewa za spektakl "Wydech"

Jak Forum Młodych podsumowało ten rewelacyjny spektakl :

Troszkę się pokłóciliśmy o to, że Teatr który wybraliśmy wszedł w tą samą konwencję co w roku ubiegłym. Będąc jednak w tej samej konwencji rozwinęli się i doszli do takiego poziomu kontaktu z widzem który jest fenomenalny, którego nie było w żadnym innym spektaklu widzianym na tegorocznym Odeonie.

Boimy się trochę tego, że ten spektakl jako, że jest emocjonalnie blisko związany z przeżyciami aktorów jest nie tylko pod względem fizycznym dla nich niebezpieczny, ale też pod względem ich wytrzymałości psychicznej. Człowiek, który widzi ten spektakl pierwszy raz jest wykończony, wyzuty z emocji. Oczywiście - daje to pozytywny efekt. Wyrzucanie z siebie emocji na scenie - oczyszcza. Analizowanie problemu jest sposobem na jego rozwiązanie. Jak się dowiedzieliśmy potem - jest to sposób skuteczny. Aktorzy i publiczność dochodzą do wniosków i prawdy , sami w sobie przełamując pewne bariery, to jest i dla nich i dla nas oczyszczające.

"Krzyk" postawił na konwencję realistyczną, naturalistyczną. Przerwał iluzję teatru. Pokazał, że człowiek który upada - upada. Że jest to realne, że to boli naprawdę. To nas najbardziej poruszyło. To co zrobili było emocjonalnym gwałtem. Oni na scenie niemalże "zabijali samych siebie" przekraczając kolejny etap "dowalania" sobie samemu. To ich samych i ludzi którzy oglądali wciągnęło bez reszty - poczuliśmy nie tylko ich emocje, czuliśmy również ich ból. Nagrodę dla Krzyku przyznaliśmy jednogłośnie.

Cieszę się że mogliśmy indywidualnie spotykać się z zespołami. Były spektakle poruszające najszlachetniejsze tematy, niektóre były pastelowe w środkach, inne były brutalne, dotykające obscenii, wulgaryzmu - wszystkie je doceniliśmy. Dziękujemy, że osoby, które dokonywały selekcji spektakli wprowadziły rzeczy o dużej wartości. Serce nas boli bo każdemu z osobna należy się nagroda. Dziękujemy, że podarowaliście nam - publiczności cząstkę prawdy i życzymy sukcesów w niesieniu wewnętrznej prawdy o człowieku.

Jury pragnie wyrazić uznanie szczególnie tym zespołom, które poszukują tematów i środków wyrazu adekwantych do wieku, dojrzałości i możliwości kreacyjnych wykonawców - powiedziała przewodnicząca Jury

Nagrody rozdane

... Za chwilę ostatni spektakl - finał. Lech Walicki w monodramie. Wcześniej jednak trochę będzie o teatrze. Staropolskim zwyczajem :) przeczytamy tego dnia List na Międzynarodowy Dzień Teatru. Dziękujemy za to, że przyjechaliście do Andrychowa - zapraszamy na XVII ODEON, bardzo dziękujemy wszystkim za to że byliście z nami - zapraszał i dziękował tegorocznym uczestnikom i publiczności Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie - Łukasz Dziedzic.

Na zakończenie w związku z obchodzonym 27 marca 48. Międzynarodowym Dniem Teatru - przewodnicząca Jury - Izabela Drobotowicz Orkisz przeczytała list - "Laurka z troską", pochodzący z 1963 roku. Napisał go jeden z największych polskich krytyków teatralnych Ludwik Flaszen próbując uchwycić to co w teatrze najważniejsze, analizując, czy Teatr ma szansę przetrwać atak innych, rozwijających się wtedy mediów.

Dzisiaj - 27. marca. Świat kultury obchodzi 48 Międzynarodowy Dzień Teatru. Pomimo tego, że powstają coraz to nowe środki przekazu to co najważniejsze w teatrze - trwa. Podobni jak kiedyś także i teraz teatr staje na niebezpiecznym zakręcie. Aktor sceniczny dalej musi walczyć z aktorem filmowym, TV, kinem i internetem.

Jedno jest pewne. Kto raz pokochał magię teatru nigdy o nim nie zapomni. Widz telewizyjny i internauta są sami. Teatr to wspólnota. Widz zaraża się emocjami od aktora, aktor od widza. Następuje szczególne sprzężenie zwrotne. Przyszło mi w tym momencie na myśl ognisko. Polano wyciągnięte z ognia - prędzej czy później gaśnie. Taka jest już ta nasza, ludzka natura - jesteśmy lepsi, gdy możemy się dzielić z innymi swoim "światłem", swoim "ogniem". Teatr jest czymś naturalnym, niepowtarzalnym. Zawsze oglądamy oryginał. Teatr amatorski jest teatrem szczególnym, gdzie uczucia i emocje przekazywane są bez pierwiastka komercji, z czystej chęci dawania samego siebie.

No i jak tu nie kochać teatru!

Jarosław Skupień